Friday, July 22, 2011

COCKTAIL Day

 It was a full of embarrassment and fulfillment - that's the term I describe this day . I started my day by letting the chillies of my aunt's eatery spill on the floor .  It's a kind of , a much much much awkwardness . And obviously , I picked it all . Imagine , early in the morning , you've started that way ? Ugh!
 And it as 5 minutes before 10:00 , which actually my class starts when I reach the school . Because I am really in fast drive I almost didn't know what I am saying . Example , in buying a paper , instead of saying " yellow paper" , i said , "yellow pad miss!!" Gosh . Awful . Ugh! And a student which I really hated the course he belongs told me , "It's yellow paper!" Frankly , I am not offended o how corrected me 'coz I now I should be thankful for that . It's the fact that I am not able to say that I knew what is right , and to say he's not that handsome to talk to me that way ! Haha!
 And , on my way to my report , a event happened , I accidentally stick a packaging tape to my classmate's boo. ( I actually don't tell her 'bout this at this point of time.) It ruined the book . And what adds to this distress ? I almost died studying for a subject that i expected our teacher to give a quiz . And , unfortunately , he just discuss something . It's freaking me out!
 To the sugar side , I feel so happy about how I ad Nova defend our project in Writing . And I almost got drunk with my classmates in Rizal , who stays silence when I am in front . Hehe. :) 
 And that's my cocktail day , with lemon ? Yeah . Coz I am ready to destroy our locker , it's just because my beautiful friend lost the key . 
 You ? How's your day ? a sweet fruity one or a bitter but smooth like a beer  ?
God Bless!



-- j*sa 
07/22/11 :))

Wednesday, July 20, 2011

ako at ang bolpen: secretamente

ako at ang bolpen: secretamente: "Ito ang una kong sinulat sa aking 'blog ', Estorya ng kasawian at isang hikbi sa magdamag. Ang sabi'y pag-ibig na biglang naudlot, Na sa..."

ako at ang bolpen: secretamente

ako at ang bolpen: secretamente: "Ito ang una kong sinulat sa aking 'blog ', Estorya ng kasawian at isang hikbi sa magdamag. Ang sabi'y pag-ibig na biglang naudlot, Na sa..."

Monday, July 18, 2011

secretamente

Ito ang una kong sinulat sa aking "blog ",
Estorya ng kasawian at isang hikbi sa  magdamag.
Ang sabi'y pag-ibig na biglang naudlot,
Na sakit at kirot sa puso'y tanging dulot.

Isang prinsesang may galak ang tingin ng lahat sa kanya,
At di maitatanggi ang kagandahan niya.
Isa siyang perpektong larawan sa tingin pa lang,
Pero lingid sa lahat , dama niya ang kakulangan.

Inibig siya ng isang prinsipeng nababagay sa kanya,
Lalakeng tanging siya ang sinisinta.
Sa buong buhay nito'y siya'y ginawang mundo,
Ngunit kahit minasan ay di tumibok ang kanyang puso.

Siya ngayo'y prisesa na pumipili ng nadarama,
Ang puso ba o ang nararapat sa kanya ?
Pinili niyang huwag pakinggan ang himig at tibok nito,
Umaasang titibok sa yaring Prinsipe at 'di magdurugo.

"Minamahal niya ito" , 'yan ang kanilang naririnig,
"Sila ang tinadhana" , 'yan ang bukambibig.
Pinapakita'y kaligayahan na lumilipad tulad ng guryon,
Ngunit sa puso ay may wari'y ambon.

Lumipas ang araw , buwan at taon,
Ang nadarama'y hindi inangkin at naalagaan ng panahon.
Puso ng Prinsesang Rosas ay ni minsan ay 'di tumibok,
Pag-ibig ay nanatili kung saang iniwang sulok.

Siya'y nagtakda na maglalayag sa ibang pahina ng buhay,
Tanging pag-asa'y pag-ibig na dalisay at tunay.
Isang araw ang orasan at buhay niya'y huminto,
Sa unang pagkakataon ay tinamaan ng kidlat ang puso!

Umibig siya at  umibig sa tingin niyang minamahal niya,
Sa piling ng Kawal ay may damdaming naiiba.
Iniwan ang lumuluhang Prinsipe sa nakaraan niyang talata,
Sinunod ang bulong ng pusong at dama niya ay pawang tama.

Lumipas ang yugto'y nahanap niya ang sarili sa isang sitwasyon.
Damdami'y pinaglalaruan ng tadhan at emosyon.
Sa bagong mahal ay mayroon ng sinta at tumatangi,
Sa lahat ng pag-ibig at sakripisyo'y luha ang ganti!

Ngayon siya ay naghihintay na tangi niyang sinta,
Umaasang may kalyaan ang ngayo'y hari niya.
At siya ngayong tinagurian na Reyna ng paghihintay at kalungkutan,
Na sana ay 'di niya nadama kung tinapos niya ang hangganan.

Siya'y nalilito kung ano ang dapat sundin at gawin,
Siya ba ay maghihintay o magiging bingi sa sigaw ng damdamin ?